Pistoolschoten op strand Hoek van Holland maken einde aan spanning.
Hoek van Holland – Afgelopen zondag was het weer “de dag”. Hoek van Holland – Den Helder spreekt tot de verbeelding. Dit jaar zelfs zo erg dat maar liefst 600 mountainbikefanaten zich hadden ingeschreven. Voor hen was het een opluchting toen om 8:00 uur een luid schot over het Hoekse strand galmde. Uit het startschot van het KNWU jurylid deze keer gelukkig. Eindelijk mochten ze op weg voor hun 130 km over het zwaarste parcours van Nederland, het Noordzee strand. Iedereen was vast van plan om een ultieme prestatie te leveren. Een parcoursrecord, een persoonlijk record of minimaal zo’n monstertocht uitrijden, iedereen had zo zijn/haar eigen doel.
Ze wisten dat het niet makkelijk zou worden. Vandaag al helemaal niet, want na 6 km moest er bij Terheijde al gelopen worden over een opgespoten stuk strand van 700 m en ja… wat doen de benen dan? Slechts één man wilde niet van lopen weten. Ramses Bekkenk prepareerde zijn banden zodanig dat hij gewoon door kon blijven fietsen en pakte daar al, na 6 km dus, zijn voorsprong die hem naar de overwinning zou lijden. Maar makkelijk zou het niet gaan. Aanvankelijk nog wel, maar op een km of tien voor de finish klapte hij volledig in. Zijn angst op het laatste stuk ingelopen te kunnen worden werd hem bijna fataal. Hij bleef maar achterom kijken, had geen idee of en hoeveel zijn voorsprong kleiner werd. Hij had met zichzelf afgesproken dat hij de laatste km tot het gaatje zou gaan. Maar hij vergiste zich in die afstand. In plaats van 1 km alles uit de kast werden het 7 km’s volle bak. Hij bleef vooruit. Verbeterde nog bijna zijn eigen parcoursrecord, maar klapte eenmaal over de finish volledig in. Mede door onderkoeling was hij enige tijd van de wereld, maar na goede zorg van de EHBO’ers herstelde hij toch weer volledig en kon bij de prijsuitreiking de zware ereprijs (een fraaie ingelijste foto van de zee gemaakt door de Helderse fotografe Jolanda Kiekenbos) weer boven zijn hoofd tillen. Verrassende nummers twee en drie Tom Hartkamp en Koen van Haaster zorgden er voor dat het podium volledig uit Noord Hollanders bestond.
Combine
Het grote contingent Belgen (70) leek wel speciaal ingeschreven te hebben om Kim Saenen aan haar tweede HvH-DH zege te helpen. Vanaf de start werd zij omringd door een viertal landgenoten die haar strijd tegen Gabrielle Roovers makkelijk moesten maken. Dat leek ook bijna te lukken. Nadat Gabrielle bij Callantsoog niet snel genoeg over een strekdam kwam namen Niek Lingier, Bjorn de Baets en Henri Delheije Saene tussen zich in en verhoogden het tempo. Nestor Jozef Vermeijlen kroop in het wiel van Gabrielle Roovers. Even probeerde Gabrielle nog terug te komen, maar de strijd was zo ongelijk dat zij er geen zin meer in had zich kapot te rijden. Maar bij een sportvrouw als Gabrielle kruipt het bloed toch waar het niet gaan kan. Toen zij merkte dat Kim op zo’n 5 km van de finish begon in te kakken kreeg zij weer moraal en rende uiteindelijk samen met haar Belgische concurrente de laatste strandopgang bij Den Helder op. Over wat er op de laatste kilometer naar de finish gebeurde zullen we het niet hebben, maar wij als organisatie zijn er van overtuigd dat vandaag de beste vrouw op de hoogste schavot van het erepodium stond. Dat de Helderse Merel Koenen als derde vrouw aansloot voor de huldiging gaf ons Juttershart (inwoners van Den Helder worden Jutters genoemd, red.) toch ook wel weer een gevoel van trots.
Hoog niveau
Wat ons als organisatie vandaag ook opviel was het hoge niveau en het doorzettingsvermogen van onze deelnemers. We zagen tussen start en finish veel groepen die bij elkaar konden blijven en vaak in hoog tempo langs de vloedlijn scheerden. Mooie gevechten van deelnemers met zichzelf en de elementen. Balende, maar berustende deelnemers die door een lekke band uit een groepje werden geslagen om daarna gelaten de bandenlichters en het reservebandje te voorschijn te pakken. Een bikkel die na een gebroken ketting de laatste 8 km lopend en steppend aflegde en toch finishte. Mannen die na bijna zeven een half uur meer dood dan levend over de streep kwamen, in de regen ook nog. Het huilen nader dan het lachen en dan na een kop soep toch nog de organisatie bedanken voor een ‘geweldige dag’.
Daar doe wij van Beachbiking Nederland het dus voor.
Vanaf deze plaats willen wij alle deelnemers/sters bedanken voor hun deelname. Ook wij hebben van deze dag genoten en kijken nu al weer uit naar de tiende editie van HvH-DH in 2010.
Ook dit jaar zijn weer diverse foto's gemaakt van dit geweldige evenement. Om niemand over te slaan vraag ik fotograven zich via email te melden zodat de deelnemers van dit jaar ook uw foto's kunnen bekijken en eventueel bestellen.
De eerste serie staat nu in het fotoalbum onder Hoek van Holland in het menu links. Tevens staan op de website van Henk Harrevelt van Harfoto de eerste afbeeldingen online.
Vanaf Dinsdag 2 November kunt u ook op de website van de familie de Bruijne een aantal leuke foto's terug vinden. Als laatste vind u op deze website een aantal foto's van iemand die als liefhebber aanwezig was in Scheveningen.
Heeft u ook een mooie serie afbeeldingen van deze wedstrijd, laat het ons weten. Neem contact op via de link in het menu aan de linker zijde. |
